Lütfen bekleyin
10
Kışın ortasında, kar yağarken, sokaklarda yalnızca birkaç kişi yürüyordu. Herkes evine gitmek için acele ediyordu. Ama ben, karın altında yalnızca bir yürüyüş yapmak istedim. Soğuk hava, derin nefes alırken burnumda bir yanma bırakıyordu. Ama içimdeki sıcaklık, her adımda büyüyordu. Kar taneleri yere düşerken, her biri benzersizdi. Doğa, tüm bu kar taneleriyle bir sanat eserini yaratıyordu. Yavaşça yürürken, karın sesi, şehirdeki gürültüyü örterek bir huzur yarattı. O an, dünyadan uzaklaştım. İçimdeki sessizlik, dışarıdaki karın güzelliğiyle birleşti. Bu basit an, hayatın ne kadar değerli olduğunu hatırlattı. Zihnim ve kalbim, karın içinde kayboldu.
Yorumlar
Yorum Gönder